To Love....

"...To love at all is to be vulnerable. Love anything, and your heart will certainly be wrung and possibly be broken. If you want to make sure of keeping it intact, you must give your heart to no one, not even to an animal. Wrap it carefully round with hobbies and little luxuries; avoid all entanglements; lock it up safe in the casket or coffin of your selfishness. But in that casket — safe, dark, motionless, airless — it will change. It will not be broken; it will become unbreakable, impenetrable, irredeemable. The alternative to tragedy, or at least to the risk of tragedy, is damnation. The only place outside of Heaven where you can be perfectly safe from all the dangers and perturbations of love is Hell..."

-The Four Loves
C.S. Lewis

The Cityville Promise

okay. adik na ako sa cityville. ung game sa facebook where you can build your own city. puede magtayo ng bahay, buildings, at kung ano ano pa. puede nga din park e. basta may available kang supplies and energy, you can build anything! =)

yun nga lang, every time you build something, magco-consume ka ng supplies and energy.unti unting maubos ang resources mo hanggang sa wala na. puede ka namang mag "harvest" ng supplies e from your own farm, yun nga lang, medyo may katagalan. madalas nagkukulang. puede ka rin namang bumili ng energy. kaya lang hassle. magastos. mabuti na lang puede kang "bumisita" sa mga neighbors mo at makakakuha ka na ng bonus energy. puede ring manghingi ng supplies. nde kailangang mag intay, walang bayad at walang kapagod pagod. ASTEEG!

Kadalasan, sa sobrang hectic at challenging ng buhay natin, sobrang nakakwalan na ng energy. nakakawala na rin ng supplies. pero sa panahon na iniisip mong nde mo na kaya, isipin lang natin na andyan ang mga kaibigan at taong nagmamahal na handang dumamay sa atin. magbigay ng energy kumbaga. pero higit sa mga kaibigan at mga nagmamahal sayo, napaka comforting na isipin na meron kang Amang malalapitan anytime. Hinding hindi mauubusan ng supplies at energy at lalong hinding hindi mapapagod na magmahal sa iyo at sa akin. dahil "For those who hope in the Lorw will renew their strength. They will soar on wings like eagles; they will run and not grow weary, they will walk and not be faint" [Is40:31] o di ba mas ASTEEG =)

the priest and the levite

Luke 10:31-32 (New International Version, ©2010)

31 A priest happened to be going down the same road, and when he saw the man, he passed by on the other side. 32 So too, a Levite, when he came to the place and saw him, passed by on the other side.

these verses flashed in my dream last night. as soon as i was able to get hold of a bible, I looked it up and read it. the whole text talks about the story of the Good Samaritan. well, probably most of us alam naman natin kung ano ang story nun na two people did not even looked at the poor and battered person in that side of the road but a Samaritan, someone doesn't have good reputation nung time na un, was the only one who helped the guy.

Verses 31 and 32 focus on the first two guys who came before the samaritan: a priest and a levite. They're the two guys who did not even bothered to look and help the poor guy nung nakita nila ito. and what do these two guys have in common? both know the law. both know the commandment. both know God. and they did not even bothered to share the love, the kindess and the wonders of God to that guy.

Do we have time to share the gospel to our friends and family? do we have time to share His goodness and mercy to people who are in need? I believe it's a wake up call for us to share His love or whether magiging tulad tau ng levite and priest. it's about time that we take our place in this battle.

Green Eyed Monster

weird. bigla ako naging seloso.

ewan. dati naman, ok lang. dati naiintindihan ko. ngaun bakit lahat na lng napapansin ko. ung pagsama ng mga kaibigan ko. mga text. mga exchanges ng private messages. mga comment sa facebook, etc. siguro the fact na halos lahat ng bagay e nakuha sa akin these past few months ayaw ko ng may kumuha pa ng kung anong natitira sa akin. ayaw kong makuha pa kung ano ang unti unti kong binubuo.

ang aking sarili

The Banchetto Files

Banchetto file #1
sa kakahanap mo ng gusto mo, baka hindi mo alam, nalampasan mo na pala ang talagang para sa iyo

Banchetto file #2
bakit ngayon ka pa nakita kung kailan may hawak hawak na mga kamay ko?

Banchetto file #3
kanina, hindi mo sya pinapansin,dinadaan daanan mo lang. ngayon nagsisi ka kung kailan may nakakuha ng iba

Banchetto file #4
hayaan mo na, panigurado, makakahanap ka rin ng para sa iyo, marami naman dyang iba e, ung tipong magbibigay ng tunay na kaligayahan sa iyo

Banchetto file #5
sa gitna ng madaming tao, sa gitna ng masikip na daan, worth it ba? or time to let go and move on?

**************************
hahaha lakas ng trip! lol =) good food! good company! good times! =)

Isang babala!

naku! kailangan ko na palang mag ingat! hahaha ^_^

bente singko

25 years. grabe 25 years na ako. silver anniversary ko na sa mundong ibabaw.

iba na ang feeling. nde na talga ako bata. matanda na tlga ako. iba na takbo ng utak ko. iba na ang pinagtutuunan ko ng pansin (?) hehehe pero kakaiba tlga. this year, is a year of break down for me. etong taon tlga ako binasag at diniruog. ayan ang parusang nagpapanggap sa pangalang med school, problema sa utak, sa puso, sa atay, kidney, balon balunan etc dinaig pa ang pagtake ng patho, pedia, micro, pharma etc na 1000 items right minus wrong in 30 mins. ang huminga panget. I really felt how weak i am pagdating sa trabaho, sa school, sa relationship, sa temptation. naramdaman ko ang pagiging walang kwenta ko palang tao. ung tipong at the end of the day, wala talga akong maipagmamalaki. walanag wala

pero sa gitna ng mga bagay na yan, sa gitna ng aking kahinaan, i felt stronger, more than ever. lalo akonng pinare-remind ni Lord kung gaano nya ako hindi pinapabyaan sa gitna ng mga challenges na ito. Last year, tanda ka pa noon, isa ako sa mga tinamaan ng kalokohan ni bagyong Ondoy noon. Since then, it has been my prayer that GOd may manifest in my life. marahil nga eto na nga ung talgang prayer ko. isang taon na kalkohan din hehehe pero ang nakaktuwa, sa gitna ng lahat hindi pa rin ako natitinag. mas lalo akong lumalakas. eto na nga marahil ung sinasabing stronger in the Lord. masaya ako. maraming gulo along the way but as of this writing, i can say na masaya ako. honestly, masaya ako.

malayo layo pa ang tatahakin ko. actually, little by little i'm rediscovering myself. which is good. i realized how much I missed my old self. lagi kong sinasabing nami-miss ko ang dating si ako. pero come to think of it, wala naman talgang pumipigil na maging ako e. ako pa rin ang dati. ibang level na nga lang siguro pero ako pa rin eto e. un nga marahil ang kulang sa akin ngaun. ang muling pagkilala sa akin muli.